Een coachsessie. Een jonge man met heel veel boosheid. Opgegroeid in een thuis met geweld. Zijn vader die hem en zijn moeder sloeg, toen hij nog kind was.

Wanneer ik naar hem kijk, zie ik ook angst. Angst, voor boosheid. De boosheid heeft al veel kapot gemaakt en is in staat tot nog veel meer.

Deze sessie bewegen we naar de boosheid toe. En dat is spannend voor hem. Wat komt er naar boven als hij ruimte geeft aan een energie die in staat is tot verwoesting? Een realistische angst, hij heeft in de praktijk geleerd dat in zijn boosheid hij kapot maakt wat hem lief is. Om zijn boosheid te voelen, heeft hij eerst de angst onder ogen te komen.

Na een aantal ronden boksen, komt de boosheid. Die maakt ruimte voor verdriet. Iets waar de boosheid hem tot nu toe voor beschermde. Er ontstaat ruimte voor iets zachters, en kwetsbaars.

D: “Wat komt er in je naar boven?”

R: “Ik mijzelf als klein jongetje, tussen mijn ouders”

“Ik kon niks doen.”

Het is even stil.. de spanning stijgt in zijn lijf. Het is voelbaar in de ruimte.

“Daarom wil ik hem kapot maken”

Het kan helend zijn voor mensen om in af te maken, wat toen niet kon. Het vraagt om zorgvuldigheid van mij, om iemand in het hier en nu te houden. Ruimte geven voor wat gevoeld wil worden, zonder de boosheid van meer voeding te voorzien.

Ik plak met een stuk tape de tekst op een kussen.
‘Ik maak je kapot, papa’

We boksen 1 ronde.. 2 ronden.. 3 ronden..
In elke ronde blijven we volledig in contact met wat zijn lichaam laat zien. We pellen de boosheid af.

Tijd voor mij om ook uit de controle, in de overgave te stappen. Vanaf nu heb ik ook op intuïtie te werken.

“Kan het zijn, dat dit een belofte is geweest aan je moeder?”
…. het is stil. Hij knikt.

Je mag het hardop herhalen wat ik zeg, of in jezelf. Als het lukt. Neem je tijd.

“Lieve mama, ik kon niks voor je doen. Ik was nog maar klein. Ik kan ook nu het niet meer goedmaken wat papa bij jou heeft gedaan, of oplossen. Het is niet aan mij. Ik ben alleen maar kind.”

Er volgt een diepe zucht.

We spreken nog over vergeving. ‘Dat vergeving niet iets is wat je doet voor de ander, maar dat je dat alleen voor jezelf doet. Dat vergeving betekent dat je jezelf de toestemming geeft, dat het verleden genoeg pijn heeft gedaan.*’


In deze sessie is voor het eerst echt contact gemaakt met de boosheid, , het verdriet en schuldgevoel wat daar onder zit.. We sluiten af, hij zegt: “Ik ga nadenken over wat je hebt gezegd over vergeving. Misschien zit er wel iets in..”